Zakład nasz został otwarty 27 stycznia 1896 roku i mieścił się na Starym Zdroju w budynku pod nazwą "Mansfelder Hausse" . W krótkim czasie okazało się, że potrzeby przemysłu ceramicznego są tak duże, że należy rozbudować zakład i powiększyć produkcję. W roku 1897 współwłaścicielem zakładu został kupiec Alfred Mannich ze Starego Zdroju. On to właśnie doprowadził do kupna placu pod budowę nowego zakładu.

W roku 1898 drukarnia mieszcząca się w budynku "Mansfelder Hausos" została przeniesiona na nowe miejsce, gdzie istnieje do dnia dzisiejszego.
Drukarnia kalki ceramicznej założona przez Emila Wunderlicha była największą w tym czasie drukarnią w Europie.

Pierwszego listopada 1905 roku przedsiębiorstwo handlowe zostało zmienione w spółkę, którą kierował Emil Wunderlich i Alfred Munnich. Kapitał akcyjny firmy Wunderlich i Munnich wyniósł 900 000 marek. Następnie został zwiększony do 1 150 000 marek.

Wpływ I wojny światowej na działalność zakładu

W czasie wybuchu I wojny światowej zakład zatrudniał 300 pracowników. Z uwagi na istniejącą sytuację były możliwości nawiązania kontaktów z krajami neutralnymi i zatrudnienia większej liczby fachowców. Nawiązanie tych kontaktów miało bardzo duże znaczenie dla gospodarki narodowej. Jeszcze przed I wojną światową właściciel zakładu Emil Wunderlich uzyskał zezwolenie na dokładne przestudiowanie tajemnicy druku litograficznego w krajach Ameryki Północnej. Od tego czasu nastąpił stały rozwój zakładu. Oprócz kalki ceramicznej "zimnej" odbijankowej i dydaktycznej zakład produkował również wszelkiego rodzaju dokumenty, a nawet papiery wartościowe (weksle). Zakład posiadał również maszynę, na której drukowano czasopismo wałbrzyskie. Był to już jednak oddzielny rodzaj produkcji. Produkowana kalkomania odbijankowa przenoszona była na wyroby przy użyciu laku kalafonowego. Wszystkie inne wyroby kalkomanii przenoszone były systemem mokrym.

Działalność zakładu od zakończenia I wojny światowej do wybuchu II wojny światowej

W miarę bogacenia się firma Wunderlich poszerzała swój zakład przez dalszą rozbudowę. Zwiększa ilość obiektów poprzez dobudowywanie do głównego budynku pomieszczeń, w których ustawiono maszyny i urządzenia.
Produkcja była wykonywana przez drukarzy, natomiast prace pudrowania i odkurzania wykonywały kobiety. Była to praca nadzwyczaj uciążliwa i wymagająca dużego nakładu pracy.

W roku 1920 kapitał akcyjny Firmy Wunderlich wzrósł do 1 750 000 marek. Natomiast w czasie inflacji kapitał akcyjny wynosił 7 000 000 marek.
W 1922r. został wybudowany sześciorodzinny dom na ulicy Parkowej, a na początku grudnia 1923 roku został zagospodarowany budynek administracyjny także na ulicy parkowej. I tak w krótkim czasie powstał zakład, w którym średnio zatrudniano około 300 urzędników, pracowników i pracownic. Znacznie rozbudowano park maszynowy, a tygodniowa produkcja wynosiła 60 000 gotowych arkuszy formatu 55 x 75 cm.

Rola zakładu w czasie II wojny światowej

Podczas II wojny światowej zakład nadal prowadził produkcję kalki ceramicznej z tym, że po przekazaniu zakładu władzom polskim na terenie tego zakładu znajdował się warsztat produkujący wyroby metalowe, które mogły służyć również celom wojskowym.

Po wojnie

Po II wojnie światowej zakłady kalki ceramicznej przeszły szereg zmian organizacyjnych, w wyniku których w 1953 roku powstały zakłady pod nazwą Wałbrzyskie Zakłady Graficzne "Kalkomania". Zakłady kalki ceramicznej w początkowym okresie podlegały Zjednoczeniu Przemysłu Ceramicznego w Warszawie, a następnie w Kielcach. Z dniem 1 stycznia 1973 roku Wałbrzyskie Zakłady Graficzne "Kalkomania" weszły w skład nowoutworzonego przedsiębiorstwa typu kombinatu przemysłowego pod nazwą Zjednoczone Zakłady Ceramiki Stołowej "Cerpol" w Wałbrzychu.